Ο φίλος μου ο Ιβάν μου είπε πρόσφατα αυτή την ιστορία. “Γνώρισα μια ελκυστική κοπέλα στη διοίκηση, με την οποία αρχίσαμε να μιλάμε, και στη συνέχεια η επικοινωνία μας μετατράπηκε σε κάτι περισσότερο. Βγαίναμε ραντεβού για σχεδόν τρεις μήνες, περπατώντας συνεχώς σε πάρκα και πηγαίνοντας στον κινηματογράφο. Τότε αποφασίσαμε ότι ήταν καιρός να νομιμοποιήσουμε τη σχέση μας.
Η κοπέλα ήταν διαζευγμένη, εγώ ήμουν επίσης παντρεμένος, αλλά είχα ήδη πάρει διαζύγιο, οπότε αποφασίσαμε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε οικογένεια τώρα, επειδή είμαστε και οι δύο ελεύθεροι και τίποτα δεν μας δεσμεύει. Δεδομένου ότι είμαστε ήδη ενήλικες, αποφασίσαμε να συζητήσουμε τα πάντα σχετικά με τον επερχόμενο γάμο. Έτσι, πρέπει να πουλήσω τα δύο κοινόχρηστα δωμάτια που έχω. Μετά πρέπει να πουλήσω το δωμάτιό της, το οποίο εκτιμάται σε 17 χιλιάδες δ. Επιπλέον, έχει μετρητά ύψους 100 χιλιάδων .
Στο τέλος, παίρνουμε πολλά χρήματα. Θα αγοράσουμε ένα διαμέρισμα με αυτά. Μετά από αυτό, πρέπει να πάρουμε ένα αυτοκίνητο, να κάνουμε επισκευές και να αγοράσουμε κάποια έπιπλα με τα υπόλοιπα χρήματα. Μετά θα ζήσουμε και θα αφήσουμε να ζήσουμε και θα κάνουμε μια περιουσία. Στην πραγματικότητα, αφού συζητήσαμε όλες αυτές τις αποχρώσεις, αποφασίσαμε να αναλάβουμε δράση.
Οι μεσίτες άρχισαν να πωλούν δωμάτια και εμείς αρχίσαμε να ψάχνουμε για κατοικία, αυτοκίνητο και έπιπλα. Σε αυτό το σημείο, είχα ένα πρόβλημα: κόλλησα κάτι και ήμουν στο νοσοκομείο για σχεδόν ενάμιση μήνα. Όλα ήταν μια χαρά, η αρραβωνιαστικιά μου με επισκέφθηκε αρκετές φορές και ακόμη και η μελλοντική πεθερά μου ήρθε να με συγχαρεί. Ζούσε σε ένα διαμέρισμα δύο δωματίων και στο ένα από αυτά υπήρχε ένας άντρας που έπινε πολύ.
Το δωμάτιο αυτό το νοίκιαζε, ενώ ζούσε με τη μητέρα του, η οποία έμενε σε άμεση γειτνίαση.Κάποια στιγμή, είπα ότι είχε το δικαίωμα να απαγορεύσει την ενοικίαση αυτού του δωματίου, καθώς ο νόμος προβλέπει ότι όλοι οι κάτοικοι πρέπει να δίνουν τη συγκατάθεσή τους για την ενοικίαση ενός δωματίου. Μια μέρα, όταν ο άντρας αυτός ξέμεινε από χρήματα για να πιει, αποφάσισε μαζί με τη μητέρα του να προσφέρει στην αρραβωνιαστικιά μου τους ακόλουθους όρους.
Θα έπρεπε να τους πληρώσει ένα μικρό χρηματικό ποσό και να μετακομίσει σε ένα διαμέρισμα- η μητέρα θα μετακόμιζε στο δεύτερο δωμάτιο με τον γιο της. Φυσικά, δεν μπορούσε να αρνηθεί μια τόσο γενναιόδωρη προσφορά. Έτσι, η γυναίκα επανενώθηκε με τον αγαπημένο της γιο και άρχισαν να πίνουν τα χρήματα σε χρόνο μηδέν. Η αρραβωνιαστικιά μου μου είπε ότι είχαμε ένα διαμέρισμα και μπορούσαμε να κάνουμε ακριβώς ό,τι είχαμε σχεδιάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Δηλαδή, να αγοράσουμε έπιπλα, να κάνουμε επισκευές, να βρούμε ένα καλό αυτοκίνητο και ούτω καθεξής.Φυσικά, βρισκόμουν σε ένα μικρό δίλημμα ως προς το αν θα έπρεπε να είμαι χαρούμενη ή όχι. Ωστόσο, βρισκόμουν ακόμα στην κάβα, οπότε είχα περισσότερο από αρκετό χρόνο για να σκεφτώ την κατάσταση. Την ίδια στιγμή, μου ήρθε ξαφνικά η ιδέα. Η Λιάρι είχε σταλεί για ανάλυση και η κλινική βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από το διαμέρισμα της νύφης.
Φυσικά, με προσκάλεσαν, οπότε πήγα να τη δω. Η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Τα πάντα γύρω είχαν καταστραφεί, οι επισκευές ήταν σε εξέλιξη, οι εργάτες προσπαθούσαν να κάνουν το ένα πράγμα και μετά το άλλο, και η μητέρα μου καθόταν στη γωνία. Ως αποτέλεσμα, μετά από μερικές κουβέντες, αποφάσισα ξαφνικά ότι έπρεπε να φύγω. Μόλις έφυγα, έλαβα αμέσως ένα τηλεφώνημα από την αρραβωνιαστικιά μου.
Μιλήσαμε για λίγο και έβαλα το τηλέφωνο στην τσέπη μου. Πήγα στη στάση του λεωφορείου, μπήκα στο λεωφορείο, έβγαλα το τηλέφωνό μου και άκουσα γνώριμες φωνές.- “Μιλάει για το πόσο καιρό θα μείνω έτσι στο κενό, γιατί φοβάται να επενδύσει χρήματα στο διαμέρισμά μου”, άκουσα στο τηλέφωνο. “Και λοιπόν, ας σκεφτεί, τι με νοιάζει εμένα, ας βοηθήσουν οι γονείς του με χρήματα”, άκουσα τη φωνή της μητέρας μου να λέει.
“Μαμά, μην ανησυχείς, μπορείς να γυρίσεις αύριο σε εμάς, το διαμέρισμα είναι δικό σου, όχι του άντρα μου, αλλά εσύ κι εγώ είμαστε οι ιδιοκτήτες εδώ. Άκουσα πολλά περισσότερα για τον εαυτό μου. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα πολύ λυπημένος και άρρωστος στην καρδιά. Όλα κυριολεκτικά κατέρρευσαν. Ήταν τόσο καλό που άκουσα τα πάντα εκείνη τη στιγμή. Σας ευχαριστώ πολύ για αυτό το τηλεφώνημα, το οποίο μου άνοιξε τα μάτια σε αυτή την κατάσταση. Διαφορετικά, δεν ξέρω τι θα μου είχε συμβεί, χωρίς διαμέρισμα και χρήματα.
