Χθες, η Νατάσα γέννησε δύο πανέμορφες κόρες, δίδυμες, πανομοιότυπες σαν δύο μπιζέλια σε ένα κουκούτσι. Οι κόρες ήταν υγιείς, οπότε δεν θέλησαν να τις κρατήσουν στο νοσοκομείο και θα πάρουν εξιτήριο αύριο. Όπως αποδείχθηκε, η μητέρα των κοριτσιών ήθελε να πάρει μόνο τη μία από τις κόρες της. Το νοσοκομείο της είπε ότι δεν άξιζε να χωρίσουν τα δίδυμα, αλλά εκείνη στάθηκε στη θέση της και δεν ήθελε να αλλάξει γνώμη.
-Πού χρειάζομαι δύο; Προετοιμαζόμουν μόνο για ένα, αγόρασα ένα κρεβατάκι. Και ακόμη και τότε, δεν μπορώ να κουβαλήσω δύο. Πού θα βρω πράγματα για δύο; Όχι, θα πάρω σίγουρα ένα. Η Λίκα φοβήθηκε ότι η μητέρα της θα χώριζε τις αδελφές αδιαμαρτύρητα. Η μητέρα έφυγε με ένα μόνο παιδί και κανείς δεν την έπεισε.
Ονόμασε την κόρη της Αλεβτίνα. Η άλλη κοπέλα παρέμεινε στην κάβα. Τα χρόνια πέρασαν και τα κορίτσια μεγάλωσαν. Ήταν τώρα έξι ετών. Φυσικά, δεν γνώριζαν η μία για την ύπαρξη της άλλης. Τότε αρρώστησαν και οι δύο, μεταφέρθηκαν και οι δύο στο νοσοκομείο, κατά τύχη στο ίδιο νοσοκομείο. Θα εκπλαγείτε τώρα, όχι από το γεγονός ότι το δεύτερο κορίτσι υιοθετήθηκε, αλλά από το γεγονός ότι πήρε το ίδιο όνομα – Αλεβτίνα.
Συναντήθηκαν στο διάδρομο. Κανείς από τους δύο δεν κατάλαβε τι συνέβαινε, άρχισαν να αγγίζουν ο ένας τον άλλον, νόμιζαν ότι ήταν τόσο άρρωστοι που έβλεπαν τον εαυτό τους. – “Alya? Και οι δύο χαμογέλασαν. – “Alya”, απάντησε η άλλη, σαν να ήθελε να επιβεβαιώσει ότι ήταν το όνομά της. Έπαιζαν όλη τη νύχτα και αποκοιμήθηκαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
Η Λίκα ήταν κι αυτή ενθουσιασμένη, και τότε συνειδητοποίησαν τι είχε συμβεί, και οι αδελφές ξανασμίξανε. Η μοίρα έφερε τελικά τις δίδυμες μαζί. Όταν ήρθαν οι γονείς, η θετή μητέρα ήθελε να πάρει την κόρη της, αλλά εκείνη άρχισε να κλαίει και έτσι άφησε τις αδελφές να παίξουν. Όσο για τη βιολογική μητέρα, δεν κουνήθηκε ούτε ένας μυς στο πρόσωπό της, απλά σηκώθηκε όρθια και κοίταξε την κόρη που κάποτε είχε αφήσει πίσω της και πρόσθεσε:
“Λοιπόν, το κυριότερο είναι ότι είναι ζωντανή, είναι προφανές ότι την αγαπούν. Η ανάδοχη μητέρα πήρε το κορίτσι από τους Likapni, δεν ήθελε να δεθούν οι αδελφές. Και η άλλη Αλί έγινε ακόμα χειρότερη γιατί της πήραν την αδελφή της για δεύτερη φορά. Τα νεύρα της ανέβηκαν, κοίταξε την πόρτα και είπε: “Πού είναι η Άλια μου; Αργότερα, το κορίτσι συνήλθε. Αλλά υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι θα έβρισκε την αδελφή της.
