Τον τελευταίο χρόνο, η σχέση μου με τον 15χρονο γιο μου έχει επιδεινωθεί σε σημείο χωρίς επιστροφή. Τι μπορώ να κάνω μαζί του; Ο έφηβος … θέλει να δοκιμάζει τα πάντα, να μαθαίνει τα πάντα. Μετά από διάφορα περιστατικά με ακατανόητες εταιρείες και ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, έχασε κάθε εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Ο γιος μου ασχολήθηκε με τις μικτές πολεμικές τέχνες. Ήμουν ευτυχής με αυτό, γιατί τουλάχιστον ανακατευθύνει την ενέργειά του προς τη σωστή κατεύθυνση και με την έναρξη του τμήματος, έμαθε πειθαρχία. Τα μαθήματά του άρχιζαν στις 6 π.μ.
Τελείωνε στις 8 π.μ. και επέστρεφε στο σπίτι του με το μετρό. Πρόσφατα, ο γιος μου είχε μπροστά του έναν διαγωνισμό, οπότε άρχισε να προπονείται με δύο ομάδες και προετοιμαζόταν 200%. Έτσι, τώρα επέστρεφε στο σπίτι στις 10. Και, όχι, δεν ανησυχούσα, γιατί όσο τεμπέλης κι αν ήταν, ήταν υπεύθυνος τύπος, δεν αργούσε ποτέ και ο διαγωνισμός τον παρακινούσε ακόμη περισσότερο να τηρεί αυστηρό πρόγραμμα. Μια μέρα, ο γιος μου εισέβαλε στο σπίτι. Αυτή η λέξη είναι πιο κατάλληλη από ποτέ. Μπήκε μέσα. Το μπουφάν του ήταν σκισμένο και ο ένας ιμάντας του σακιδίου του κρεμόταν από μια κλωστή.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που επέστρεφε στο σπίτι έτσι. Είχε ήδη εμπλακεί σε καυγάδες δύο φορές. Ήλπιζα ότι είχε αλλάξει, ότι είχε μεγαλώσει, αλλά δυστυχώς. Ήμουν έτοιμη να του φωνάξω, αλλά εκείνος άρχισε: “Μαμά, άκουσε με”, η ανάσα του ήταν ασθμαίνουσα, “ήταν ένα κορίτσι μόνο του… και ήταν ένας τύπος…
Τον χτύπησα σαν καρούμπαλο… Τον βοήθησα να βγάλει το μπουφάν του, του έφερα νερό. Πήρε μια ανάσα και άρχισε να μιλάει. Όταν ο γιος μου έβγαινε από το μετρό, άκουσε την κοπέλα να ουρλιάζει ή μάλλον να τσιρίζει. Ο γιος έτρεξε προς τον παράξενο ήχο. Τα στριγκλίσματα προέρχονταν από την είσοδο ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού. Ο γιος πρέπει να αισθάνθηκε σαν χαρακτήρας ταινίας εκείνη τη στιγμή. Τότε άρχισε η πραγματική αναστάτωση.
Ο φίλος μου είδε έναν άνδρα να τραβάει το μπουφάν μιας κοπέλας, η οποία προσπαθούσε να ελευθερωθεί, αλλά δεν μπορούσε. Ο γιος μου κλώτσησε τον άνδρα και τον χτύπησε. Δόξα τω Θεώ, ήταν μεθυσμένος και αδύναμος. Ο γιος μου τον ξάπλωσε γρήγορα κάτω και η κοπέλα βρήκε την ευκαιρία να φύγει τρέχοντας. Ο γιος δεν ήξερε τι συνέβη στον αντίπαλό του. Προσπάθησε να βρει την κοπέλα για να μάθει αν ήταν καλά, αλλά δεν υπήρχε κανένα ίχνος της.
Στην αρχή δεν το πίστεψα, για να είμαι ειλικρινής, αλλά ούτε και φώναξα στο γιο μου. Προσβλήθηκε που δεν επαίνεσα την ηρωική του πράξη – σκέφτηκα, “λέει τόσο καλά ψέματα που πιστεύει τον εαυτό του”. Δύο ημέρες αργότερα, μια κοπέλα γύρω στα 20 χτύπησε την πόρτα μας. Ήταν μαζί με τη μητέρα της. Ήρθαν να με ευχαριστήσουν για έναν τόσο γενναίο και ευγενικό σύζυγο. Στην αρχή δεν κατάλαβα, αλλά μιλούσαν για τον γιο μου.
Οι καλεσμένοι μας του πρόσφεραν ένα σεβαστό χρηματικό ποσό ως ευχαριστώ, επειδή ο γιος μου είχε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία του για να σώσει έναν άγνωστο. Εκείνος αρνήθηκε τα χρήματα και με κοίταξε πονηρά. Όταν μείναμε μόνοι, του ζήτησα συγγνώμη. Ντρεπόμουν πολύ. Τώρα κοιτάζω τον γιο μου με εντελώς διαφορετικά μάτια. Αποδεικνύεται ότι ένας πραγματικός ήρωας ζει κάτω από την ίδια στέγη με μένα και εγώ τον κατηγόρησα ότι λέει ψέματα. Μετά από αυτό, άρχισα να συμπεριφέρομαι διαφορετικά στον γιο μου. Ζητώ τη γνώμη του σε όλα, επειδή τον θεωρώ ήδη έναν πραγματικό ενήλικα άνδρα.
