Ο Κωνσταντίνος κοίταξε προς όλες τις κατευθύνσεις: εξαιρετική επισκευή. Νέα έπιπλα. Η τιμή, ωστόσο, ήταν ντόρα, αλλά αποφάσισε να το πάρει. Ήρθε από την Απάτη στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ήταν επιχειρηματίας και φιλόδοξος. Εργάστηκε ως πωλητής, σερβιτόρος, οδήγησε ένα ταξί. Παντρεύτηκε ένα κορίτσι που το έλεγαν Κάτια. Τότε τον συνάντησα. Ήρθε στην εταιρεία μας για να προσφέρει τα προϊόντα του. Κάλεσε στο εστιατόριο. Ήρθε με την Όλια. Ο Κώστας μου ζήτησε να γράψω κάτι για αυτόν. “Σίγουρα, αξίζει να πετύχετε κάτι πρώτα”, είπε η σύζυγός του.
Γιατί παρεμβαίνετε στη συνομιλία μας? Ποιος είσαι? Καθίστε και σιωπήστε. Είπα ότι θα πληρώσω για τον εαυτό μου και θα φύγω. Δεν έχω δει τον Κώστα από 25 χρόνια. Η Μόσχα είναι μια μαγική πόλη. Μερικές φορές ενώνει. Τον είδα στο δρόμο: ήταν στην παλιά Τουότα. Ήταν δυνατόν να μην τον παρατηρήσω και να περάσω, αλλά είμαι συγγραφέας, άρχισα να ενδιαφέρομαι για τον Κοστία δεν κατάφερε τί. Παντρεύτηκε ξανά, μετά από 8 χρόνια χώρισε ξανά. Έψαχνα για ένα διαμέρισμα 1 δωματίου. Λοιπόν, απλά τον συμβούλεψα έναν καλό μεσίτη. Ο Κοστία ήταν έτοιμος να φτιάξει όταν παρατήρησε μια μικρή φωτογραφία στο μπάνιο. – Και ποιος είναι ο ιδιοκτήτης αυτού του διαμερίσματος; – Ρώτησε.
– Όλγα Ντμιτρίεβνα, – απάντησε ξηρά. – Η ανάγκη μου να τη συναντήσω! – Είναι ένας πολυάσχολος άνθρωπος. ” είμαι ο σύζυγός της. Η πόρτα άνοιξε από μια νεαρή οικονόμος: “Θα σας μεταφέρω στο ιδιωτικό της γραφείο.” Ο Κώστια μπήκε σε ένα τεράστιο διαμέρισμα, όπου μόνο ο διάδρομος ήταν το μέγεθος του σπιτιού του. Η Όλγα κέρδισε βάρος, αλλά της ταίριαζε. – Καλώς ήρθατε, Κοστιά.
Τι συνέβη; -Απλά ήθελα να σας δω. -Νέο; -Ναι, αλλά ο σύζυγός μου έχει μια εντελώς διαφορετική επιχείρηση. Ο γιος μου σπουδάζει στο Λονδίνο. Ακούστε, πώς ήξερες ότι αυτό το διαμέρισμα ήταν δικό μου; -Με την εικόνα. Σου το έδωσα – δεν θυμάμαι… Ήθελα από καιρό να απαλλαγούμε από αυτό το διαμέρισμα, ο σύζυγός μου και εγώ ζούσαμε σε αυτό για κάποιο χρονικό διάστημα. Αλλά οι ρεάλτορς είπαν – είναι καλύτερα να μην το κάνετε αυτό, αφήστε το να μείνει. Χρειάζεστε τον Ρόσι; -Όχι. Θέλω να νοικιάσω αυτό το διαμέρισμα. – ό, τι άλλο. Άλλες ερωτήσεις? Καθίστε και σιωπήστε?
